Annelik ne garip bir duyguymuş. Aslında bir duygu değil sanki; bedenindeki ikinci bir ruh. Sadece bebeğini düşünen onun için var olduğunu düşündüren zaten hep orada olup kendini hissettirmek için doğru zamanın gelmesini bekleyen bir ruh. Bebeğimin içimde olduğunu öğrendiğim an fark ettim onu. Beni ben yapan asıl ruhumun önüne geçmiş, gözümde bir damla yaş oluvermişti.
"Bebeğim"... ne garip onu öğrendiğinizde bir bebek bile değil aslında, "kendisi" de değil "kese"si bir mercimek tanesi :) İşte o mercimek tanesi içimde büyüdü, tekmeledi, sezaryendi normaldi derken 19 Ağustos 2011 Cuma günü "Can"ıma hayat veren "Su"yum dünyaya geldi, Karen Su, berrak Su'yum benim :) İyi ki geldin :) Seni çok seviyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder