Bugün çok özel bir gündü...

Çoğu zaman kullanırız bu cümleyi; "bugünü asla unutamam". Ama unutur gideriz çoğunu. Bazılarınınsa hissettirdikleri kalır. O gün çok mutlu olmuşsundur, yada mutsuz. o kadar...

Ben "bugünü" uzun bir zaman, bugün "hissettiklerimi" çok uzun bir zaman unutacağımı zannetmiyorum.

Bazı şanslı azınlığın dışında, hayatında çok nadir "gerçekten anlaşıldığını" hisseder insan. Çok daha nadir "takdir edildiğini" düşünürsün. Ve sayılıdır takdir edildiğini "gördüğün" anlar. Hele iş hayatında...

Bugün birilerinin beni "ben" anlatmadan anladığını hissettm. Çabamı, uğraşımı "gördüğünü" öğrendim. Ve daha güzeli bunu takdir ettiklerini gördüm. 

Bugün ben bir ödül aldım. Aldığım ilk ödül değildi. Ama bugün "yaptığım bir iş" değil,  "Cansu" bir ödül aldı. İşte bu ilkti. 

Duygularımın tarifi yok, çok mutlu oldum. 

Teşekkür ederim "Alternatif Anne"... 

Teşekkür ederim Gülüş Türkmen... 

Teşekkür ederim Tülay Sarı...  

Teşekkür ederim Figen Geri, beni bu güzel insanların arasına soktuğun için.

Ne ödülü mü aldım? "En Azimli Alternatif Anne"  :) Beni daha iyi anlatan başka bir kelime olamazdı :)